خال، مجموعه‌ای از سلول‌های رنگدانه موجود در پوست است. این سلول‌ها ملانوسیت نامیده می‌شوند. گاهی اوقات خال‌ها در اصطلاح علمی، خال‌های ملانوسیتیک شناخته می‌شوند. خال‌ها بسیار شایع هستند. اکثر افراد از بدو تولد دارای تعدادی خال هستند و در طول زندگی به تعداد آنها افزوده می‌شود. اندازه آنها متفاوت است، از خال‌های بسیار ریز گرفته تا خال‌های بزرگی که تقریباً کل بدن را می‌پوشانند. از نظر زیبایی، خال می‌تواند به زیبایی فرد بیفزاید، با این حال، گاهی اوقات یک خال‌ ممکن است چندان جذاب هم نباشد، یا ممکن است به علت اصطکاک با لباس، به راحتی تحریک شده و آزار دهنده باشد. در این موارد، بیماران می‌توانند برای برداشتن و از بین بردن خال خود اقدام کنند.

علت‌ها و عوامل ایجاد خال‌ها در بدن

اکثر خال‌ها صرفاً حاصل رشد بیش از حد و بی‌ضرر سلول‌های رنگدانه در لایه‌های عمیق‌تر پوست هستند. اکثر خال‌ها خود به خود و یا به دلیل قرار گرفتن در معرض آفتاب، در مناطقی از پوست که بیشترین نور خورشید را دریافت می‌کنند (بالاتنه / دست و پا) پدید می‌آیند. قرار نگرفتن در معرض نور خورشید در پیشگیری از ایجاد خال ها موثر است. بسیاری از این خال‌ها در طول 20 سال اول زندگی ظاهر می‌شوند، اگر چه ممکن است توسعه‌ی آنها تا دهه 30 و 40 سالگی نیز ادامه یابد. با این حال، اکثر خال‌ها با افزایش سن ناپدید می‌شوند.

انواع خال

انواع مختلف خال‌ از نظر شکل، اندازه، بافت و رنگ وجود دارد. خال‌ها ممکن است از دوران کودکی وجود داشته باشند و یا با افزایش سن، پدید آیند. خال‌های مربوط به نور خورشید می‌تواند بی‌ضرر بوده و یا اینکه پیش‌سرطانی باشند. به همین دلیل است که پزشکان و جراحان، افراد را تشویق به علامت‌گذاری و کنترل تعداد خال‌های خود می‌کنند، تا هر گونه تغییری که می‌تواند رشد سلول‌های غیرطبیعی را نشان دهد، تحت نظارت و بررسی قرار گیرد و از روش های برداشتن خال برای آنها استفاده گردد .

خال‌های بی‌رنگ (خال‌های درمال)

خال‌های بی‌رنگ پوست را معمولاً می‌توان با یک عمل زیبایی و با نتیجه‌ی بسیار عالی حذف کرد، زیرا این کار برای سلول‌های سطحی پوست انجام می‌شود و حداقل احتمال بازگشت رنگدانه وجود دارد.

خال‌های پیگمانته یا مودار (خال مرکب)

خال‌های رنگی ممکن است مسطح، برجسته و یا مودار باشند. درمان آن‌ها به دلیل کار بر روی سلول‌های پوست در لایه‌های عمیق‌تر به مراتب مشکل‌تر است و اگر این سلول‌ها به طور کامل حذف نشوند، ممکن است دوباره ظاهر شده و یا تشکیل اِسکار دهند. تنها راه مؤثر برای درمان این نوع از خال‌ها، برش جراحی همراه با بخیه و یا روش‌های مربوطه است.

قبل از عمل برداشتن خال

  سرمادرمانی یا کرایوتراپی به روشی درمانی گفته می‌شود که در آن بخشی از بدن بیمار یا کل بدن او در معرض سرما و کاهش دما قرار می‌گیرد. اصطلاح کرایوتراپی مابین سال‌های ۱۸۸۰ تا ۱۸۹۰ میلادی، از دو واژه یونانی بمعنای سرما و  بمعنای درمانی گرفته شد. هدف از کریوتراپی کاهش سوخت و ساز سلولی، افزایش بقای سلولی، کاهش التهاب، کاهش درد و اسپاسم ، انقباض عروق است. از موارد کاربرد دستگاه کرایوتراپی در کنترل و درمان بیماری سالک، بواسیر، یبوست، دردهای بعد از عمل جراحی در پرتو درمانی، از بین بردن چربی‌های اضافه بدن و از این دست می باشد.

مهم‌ترین فاکتوری که باید در نظر گرفته شود، این است که آیا حذف خال از نظر بالینی بی‌خطر و ایمن است. این موضوع به تخصص پزشک و دانش کافی او از پوست برمی‌گردد.

پزشکان ما در جلسه مشاوره، در مورد نتایج احتمالی عمل با شما بحث و گفتگو می‌کنند تا در خصوص بی‌خطر بودن حذف خال‌های شما از نظر بالینی، تصمیم‌گیری کنند.

گزینه‌های درمان

دوره درمان ایده‌آل به نوع خال ‌بستگی دارد. گزینه‌های درمانی شامل لیزر و یا جراحی می‌باشد.

برداشتن خال با لیزر

درمان لیزر در کلینیک ما برای رفع ضایعات جزئی و برجستگی‌های سطح پوست که می‌تواند بافت کلی را تحت تأثیر قرار دهد، بسیار موثر و کارآمد است. برداشتن خال‌هایی که صاف و به رنگ روشن هستند، اغلب دشوار است. زیرا پس از درمان، غالباً مقداری اسکار بر روی پوست بجا می‌ماند. حذف خال با لیزر، جایگزینی برای عمل جراحی و یا روش‌های پیلینگ شیمیایی برای بی‌رنگ کردن خال است. برخی از درمان‌های لیزر در کلینیک ما عبارتند از:

لیزر Nd-YAG

لیزر ND-YAG توسط ملانین موجود در خال جذب می‌شود و گرمای لیزر، ملانین را به قطعات کوچکتری شکسته که در داخل توسط سلول‌هایی به نام ماکروفاژها جمع‌ آوری می‌شوند.

از بین بردن خال با لیزر عمدتاً برای خال جانکشنال ( یا خال سطحی) استفاده می‌شود. اگر شما تعداد زیادی از این خال‌ها را دارید، این روش برای شما توصیه می‌شود. اگر یک یا چند خال از این نوع دارید، (فرضاً کمتر از 3 – 4 عدد) که اندازه آنها کوچک است، تبخیر با لیزر CO2 در یک جلسه برای رفع آنها روش موثرتری خواهد بود و بعد از عمل باید اجازه دهید زخم‌های کوچک، خود به خود التیام یابند.

لیزر CO2

از آنجا که خال‌های مرکب و درمال، برجسته هستند، به منظور دستیابی به نتایج خوب، لازم است که سطح آنها دوباره به سطح پوست اطراف برسد. علاوه بر این، رنگدانه‌های سیاه نیز باید از بین برود.

از آنجا که لیزر CO2 توسط آب موجود در بافت جذب شده و بافت را حرارت می‌دهد، پوست را لایه به لایه می‌سوزاند و تبخیر می‌کند. بنابراین می‌تواند برجستگی خال را به تدریج تراشیده و به سطح پایین برساند. رنگدانه سیاه نیز در همان زمان تبخیر می‌شود.

زخم ایجاد شده، چه صاف و چه به صورت یک سوراخ کوچک باشد، حدود یک هفته بعد بهبود می‌یابد. ممکن است یک لکه‌ی قرمز مایل به قهوه‌ای روشن بعد از درمان ایجاد شود، اما تقریباً در عرض 1 - 3 ماه، به تدریج، محو خواهد شد.

آر اف (RF) فراکشنال

جراحی با امواج رادیویی را می‌توان برای ایجاد برش پوست و یا برای حذف ضایعات پوستی مانند خال‌های خوش‌خیم، زگیل، کراتوز سبورئیک (ضایعه خوش‌خیم پوست) و ضایعات پوستی انجام داد.

استفاده از این روش در حذف ضایعات خوش‌خیم پوست مفید است، زیرا ضایعات پوستی می‌تواند به تدریج تراشیده شده تا به سطح پوست برسد. بنابراین، زخم نهایی، بسیار کمتر از زمانی است که این ضایعه پوستی توسط برش پوست با یک چاقوی کوچک جراحی برداشته می‌شود. ممکن است نمونه‌ای از خال پس از عمل جراحی با امواج رادیویی، برای تشخیص پاتولوژیک به آزمایشگاه ارسال شود.

جراحی

خال‌ها و یا خال‌های ملانوسیتیک که در هنگام تولد ظاهر می‌شوند و یا بعداً پدید می‌آیند، عموماً ضایعات خوش‌خیم پوست هستند، اما به دلیل قرار گرفتن در معرض اشعه‌ی مضر ماوراء بنفش و در برخی موارد، بنا به عوامل ژنتیکی، این خال‌ها می‌توانند دچار تغییرات سلولی شده و به یک ملانوم بدخیم و یا سرطان پوست تبدیل شوند. هنگامی که چنین تغییری در شکل، رنگ و اندازه خال مشاهده کردید و یا در صورت احساس خارش، قرمزی و یا خونریزی در آن منطقه، باید فوراً به یک متخصص پوست مراجعه کنید تا پس از یک معاینه چشمی، در صورت لزوم، انجام یک بیوپسی را برای تشخیص دقیق توصیه کند.

بیوپسی یا نمونه‌برداری پوست شامل برداشتن نمونه از منطقه خاصی از پوست حاوی خال مشکوک، همراه با مقدار کمی از بافت مجاور است تا مشخص شود آیا وضعیت خوش‌خیم است و یا اینکه آن سلول‌ها گسترش و تکثیر یافته‌اند و و به وضعیت بدخیم رسیده است. تکنیک‌های مختلف بیوپسی وجود دارد: بیوپسی تراشیدنی (سطحی)، بیوپسی پانچ، بیوپسی برشی ‌اکسزیونال و بیوپسی برشی ‌اینسزیونال. نوع بیوپسی نیز با توجه به سابقه پزشکی بیمار، نوع، شکل، اندازه و رنگ خال، محل آن و شرایط خاص دیگر و یا وضعیت‌هایی که قبل از عمل جراحی ذکر شد، انتخاب می‌گردد.

هر نوع بیوپسی عموماً بدون درد است. بیماران تنها نیش سوزن مورد استفاده برای اِعمال بیهوشی را احساس خواهند کرد و کل عملیات، سریع و با حداقل ناراحتی همراه است. اگر دستورالعمل و توصیه‌های پزشک را کاملاً رعایت کنید، خطرات نیز به حداقل می‌رسد. پس از کشیدن بخیه‌ها (پس از 4-14 روز) بسته به نوع بیوپسی و اندازه برش، به مدت زمان استراحت کوتاهی نیاز خواهید داشت. نتایج آن با توجه به شدت بیماری معمولاً پس از 3-10 روز به شما ارائه خواهد شد.